Word ik vandaag verrast met een verlaat verjaarscadeau: kilo's Merino wol uit Zuid-Afrika! Met veel moeite mee gekregen in de koffers! Wat heerlijk! Beetje in de verdrukking gekomen, dus nu mag het even in de tuin op adem komen, losgeklopt door Vrouw Holle. Wat een prachtige fijne vezeltjes, hele mooie kwaliteit.
Direct uitgetest, moet dit gekamd of gekaard worden, en hoe gaat de draad eruitzien. Kan ook mooi geverfd worden, nog niet mijn specialiteit, maar het lukt wel. Super, ik zit het al direct te spinnen, lekker vette handen krijg je ervan, dat bijverschijnsel heeft alpaca niet. Normaal probeer ik mijn wol van zo dichtbij mogelijk te halen, minimaal één keer per jaar in het voorjaar, reis ik af naar mijn favoriete uitje: de alpacaboerderij. De lieve dame die mij haar wolletjes verkoopt, houdt haar dieren niet voor de wol, maar ze is gewoon dol op alpaca's. Een aantal heeft ze al met de fles grootgebracht, dat heeft wat gebroken nachten gekost, net of je weer een baby hebt. De flesseschatjes zijn erg tam, aaibaar, en dat maakt het extra leuk! Ik vraag ook altijd de naam van het dier waarvan ik de wol krijg, dat werkt toch leuker. Dus er zijn avonden dat Roxy door mijn handen gaat, of Ranger, Jet, Roos, Whitney, Queen, Beauty en noem maar op. Het maakt je extra dankbaar als je weet wie zijn jas uitdoet om mij te verwarmen! Wol uit Zuid-Afrika had ik nog niet, de meeste Merino wol komt uit Australië en Nieuw-Zeeland. Die koffer moest toch mee, dus dan help ik niet mee aan de vervuiling, dit valt natuurlijk onder de noemer klimaatneutraal!
