Schitterende wolkenpartijen komen voorbij, worden door de harde wind voortgejaagd. De vijver is bedekt met blad en dennennaalden, eikels vliegen je om de oren en regelmatig komt een vervaarlijk krakende tak naar beneden. Al spinnend is er genoeg moois buiten om van te genieten. Wat is het toch een wonderlijk schilderij, die wereld van vorm, met zijn steeds veranderende beelden. Gisteren hoorde ik zo'n vreemd, piepend geluid, alsof ergens lucht ontsnapte, het klopte niet. Oren gevolgd, en ziedaar, iets van een vleermuis in nood achter de luiken. Naar buiten gesneld, snel iets aan de voeten geschoten, luik open... oh, twee vleermuizen in een oneerbare positie. Arme stumperds vielen gelijk naar beneden, dat was niet de bedoeling! Toen ze na een tijdje weer los konden komen van elkaar, verdwenen ze om de beurt, het zal wel goed gekomen zijn! Ik heb wel snel een plaatje geschoten, niet met mijn eigen toestel, als ik eraan denk, zal ik het binnenkort plaatsen. Wat ik wel kan doen is mijn nieuwste spinprojecten showen, waar ik natuurlijk zelf het meeste van geniet, die kleuren!
