kristallen bol

Als de zon weer flink schijnt, zoals nu, haal ik mijn kristallen bol te voorschijn. Natuurlijk heb ik lang rood haar, en voer ik allerlei rituelen uit, maar dat bedoel ik nu niet. Ik heb ontdekt dat je met zo'n bol leer kunt graveren. Ideaal voor mijn labels. Want die moesten natuurlijk ook bijzonder zijn. Na veel oefenen, 't is niet niks om een zware (8 cm) bol, dusdanig boven een lap leer te manouevreren dat je precies het brandpunt treft, niet te lang op dezelfde plek, dan brand je door het leer heen, en mooie letters vormt. Wat ook niet erg prettig is, is de vrij lange blindheid die erop volgt. Tja, je moet er wat voor over hebben. Het zonlicht dat via het prisma van de bol op het leer schrijft, is van een lichtintensiteit, die onze ogen niet verdragen. Toen de eerste euforie van mijn nieuwe ontdekking iets geluwd was, begon ik toch wel heel lastig te vinden om de hele dag een blinde vlek te hebben. Dat kon niet goed zijn. Door een DVD kijken leek geweldig, maar je verliest teveel zicht. Nu doe ik het maar kort, door een dubbele zonnebril, en dat veroorzaakt een acceptabele periode van slecht zicht. De leren lapjes verzamel ik al jaren, allerlei mensen scoren ook leer voor mij. Oude jurken, jassen, rokjes, zeer welkom. Ik knip na het graveren de labels uit, en naai ze met de hand met zeer stevig garen, een overblijfsel uit de periode dat ik antroposofische poppen naaide voor mijn kids. De ooglijn van  zo'n knuffelmormeltje moet je keihard aantrekken, daar is een powerful draadje voor nodig! Dat is de finishing touch van een werkstuk. Je kunt overigens ook heel prima op hout (stokken, stukken drijfhout, schors) graveren met zo'n bol. Ik geef toe dat je wel enige vaardigheid moet ontwikkelen om te 'schrijven' met een dikke bol in plaats van de ons vertrouwde pen. Ik heb aan mijn korte periode op de kunstacademie veel vaardigheden op schrijfgebied te danken. Het eeuwige lijntekenen, dat me toen zo saai en nutteloos leek, de vouwvaardigheden en het lettertekenen, eigenlijk zou ieder mens deze dingen moeten oefenen in zijn jeugd in plaats van ingewikkelde berekeningen proberen te maken als dat je niet ligt. Gelukkig zijn er langzaam impulsen in de onderwijssfeer die uitgaan van de individuele kwaliteiten van een kind in plaats van het keurslijf vanwaaruit nu onze conditionering grotendeels wordt vormgegeven. Ik was al dolblij met de Vrije School, waar met HOOFD-HART-HANDEN wordt gewerkt, en niet alleen vanuit dat eerste!
Vandaag lijkt het weer een label-dag te worden....en inmiddels beschrijf ik ook af en toe mijn leren lapjes, het aantal zon-uren in Nederland houdt niet over en mijn ogen zijn toch wel heilig!

alpaca stola's

grijze alpaca stola met rood randje 'Grey Source'

camel/room stola Camel Corner

detail van foto erboven

eerste lentedag 2013

Wat fantastisch om de lentezon weer op je huid te voelen, en niet zo'n klein beetje ook! De kippen lopen los te scharrelen in de tuin, pikken gras en de eerste uitkomende insecten. Ineens gaat het verlangen naar een buitenland vakantie tandjes lager. Zo is Nederland heerlijk! Dus de 'emerald embrace' mocht vandaag ook in de zon, niet te lang, want in plaats van bruin wordt zo'n ding bleker, dat moeten we voorkomen. Geen lang verhaal vandaag, ik moet nódig naar buiten!

de zijde is binnen

witte mohair lontwol, blauw en groene Wensleydale krulletjes en zijde in prachtige kleuren

hier nog met gesponnen schaap  in veel kleuren

paars, aubergine en roze zijde

in het echt zijn ze nog mooier dan op de foto! Snel weer aan de slag

gekamde plukjes baby alpaca 

gekaard tot vlies

gescheiden tot lont

klaar om te spinnen!

haartjes en lusjes

witte schapenwol ná het kleurpigment

haartjes worden draden

verbonden lusjes

Het dansend hart

Tot tranen toe geroerd door de documentaire 'Het dansend hart' van Niek Zervaas, een inmiddels overleden, gehandicapte jongen, die ondanks zijn beperkte lichaam, ongekende levensmogelijkheden en wijsheden overbrengt. Respect voor deze weg, en wat schemert er ongelooflijk veel liefde door in alles wat de documentaire laat zien. Ik hou van die eenvoud van die liefde, van het essentiële, de basis van alles. Zo hou ik ook van simpele dingen met wolletjes, geen ingewikkelde breisels, want dan moet ik mijn hoofd weer aan het werk zetten, en dat draait vaak al overuren. Maar het genieten van de eenvoud van een steeds herhaald lusje om een houten pen, dat weer grijpt in een ander lusje, zoals ieder haartje van wol grijpt in een ander haartje om een draad te vormen tijdens het spinnen. Dus een beestje, vacht eraf, haartjes vormen een draad, draden vormen lussen en lussen vormen iets simpels waar je blij en warm van wordt! En dan heb ik het nog niet over het fantastische kleurenscala dat met basis pigmenten in wol kan worden aangebracht, dan voel ik me echt een beetje God! Dus ik doe poeder in een pan met wol, en er komt een schitterend gekleurd garen uit....een wonder!

Een wonder is het ook, hoe mensen elkaar kunnen ontmoeten in de dans. En dan bedoel ik vooral Biodanza. In de jaren dat ik dans, heeft het proces van de ontmoeting met mezelf en de ander steeds meer diepte gekregen. Het gaat niet om de pasjes, niet om de kleding, niet om de verhalen die je mond vertelt, om wat je bereikt hebt in het leven, het gaat om de ontmoeting in liefde. Daarin is alles. De diepe zielsontmoetingen via de ogen, de sensaties van het lichaam via affectie, het toestaan van het lichaam om beweging te zijn op muziek. De tijd verdwijnt, de oordelen verdwijnen, het individuele verdwijnt. Er is samenzijn, of alleen zijn, hoe je het ook wilt noemen, in liefde. Wat heerlijk dat iemand dat ooit heeft bedacht, ik was het niet, maar ik geniet er volop van.

Diepe realisaties en verankeringen vinden plaats in mij, terwijl de wol door mijn vingers glijdt. Eeuwenlang gleden vezels door vrouwenhanden, zodat er koesterende kledingstukken gemaakt konden worden. Natuurlijk zijn er ook mannen die handwerken, maar voor mij is het een heel vrouwelijke verbinding, het stemt mij heel gelukkig, te weten dat er op dit moment veel vrouwenhanden dezelfde bewegingen maken, en dat we ons daarmee verbinden.