Ik heb de stoute schoenen aangetrokken, en het blad Landleven benaderd met een verzoek om een reportage. En yes, ze vinden het wat! Ik kreeg een aangename reactie, en het gaat allemaal heel snel. Vandaag komt de fotograaf hier een reportage maken, vind ik best spannend. Ik heb alle boxen met de collectie naar beneden gehaald, allerlei manden met wol klaargezet, laatste labels aangenaaid, zelfs nog bolletjes teruggespoeld naar strengen wol (oogt veel mooier, maar bergt lastig op).
Kortom, ik ben er helemaal klaar voor. Hopen dat de weergoden ons een beetje matsen, net vandaag buien!
De fotograaf had nog een leuke tip, een vriendin van hem organiseert de maandelijkse 'Sonsbeekmarkt' in het Sonsbeekpark in Arnhem. En het 'toeval' wil, dat de komende keer,
zondag 6 juli van 11.00 tot 18.00 uur als thema: Hippie heeft!! Enorm korte termijn natuurlijk, maar ik ga het toch nog maar een keer proberen, zo'n markt. Helemaal in mijn lijn, biologische producten, duurzame spullen, dus dat past prima. Het ziet er erg gezellig uit. Eens kijken wat er allemaal mee gaat behalve de collectie, misschien een spinnewiel, en Seamore?
Het voelt altijd net als een expositie, beetje onzeker over hoe je met veel liefde gemaakte artikelen worden gewaardeerd. Wel de beste manier voor mensen om kennis te maken met WoolLove, je kunt ál je zintuigen inschakelen. En dat in de ambiance van de natuur op haar mooist, met volop ruimte en frisse lucht om je heen. En lekkere muziek en picknick kleedjes én lekkere hapjes!
Als je zin hebt, zondag over een week, zien we elkaar in het Sonsbeekpark!
Neem een kleedje mee, dan kun je er een gezellige, luie middag van maken!
vrijdag 27 juni 2014
donderdag 19 juni 2014
Voluptuous Value foto's
 |
| Van deze zomerse kleuren word je toch helemaal blij? |
 |
| Prachtig bonte lontwol van Blue Faced Leicester schaap met zweem zijde |
 |
| Gesponnen ziet het er zó uit |
 |
| En hier Navajo-getwijnd, dat beviel beter dan de in eerste instantie gekozen twijn variant in fuchsia |
 |
| Hier zie je in het midden het draadje fuchsia merino wol, dat werd met toch te fel |
 |
| Aaahhh, dit zachte, overvloedige kleurenspel, wat inmiddels al zachtjes in lusjes wordt gehesen tot Voluptuous Value... |
donderdag 12 juni 2014
Tender Temptation foto's
 |
| Tender Temptation is een multirekbare, superzachte, 100 % baby alpaca omslagdoek. In poederig roze met camelkleur. |
 |
| Helemaal om je heen geknuffeld op een koele zomeravond |
 |
| En ook gewoon inzetbaar als wintershawl |
 |
| Luchtig, transparant, en toch warm en comfortabel |
 |
| Supervrouwelijk |
Tender Temptation filmpje
 |
| Eens kijken of het lukt dit filmpje van Tender Temptation goed in beeld te krijgen... Het is een netbreisel in zijdezachte alpaca, op vele manieren draagbaar |
zondag 8 juni 2014
Alpaca natural multicolour foto's
 |
| Gekaarde alpaca van diverse dieren |
 |
| Spannend, links de twee spoelen vol, rechts zie je het getwijnde resultaat, Multi natural colour |
 |
| En zo zien de ongewassen strengen gesponnen/getwijnde wol er dan uit |
 |
| Onderaan de Teddy Widder konijnenwol, rechts Binka alpaca lichtbruin, boven de getwijnde spoel |
 |
| Loaded to the max... |
 |
| Dan is dit een droogrek vol strengen gewassen alpaca van de foto's erboven, in een grote wasmand/tobbe gewassen |
 |
| Van boven gefotografeerd, zie die schattige voetjes van mij erbij |
 |
| En hier weer dozen en mand met getrokken plukjes alpacavacht |
Zoë's tasje
 |
| Zoë's geliefde konijntje Nijntje, waar ze al die tijd de haartjes van heeft gespaard voor mij, is overleden. Als aandenken wilde ik iets moois maken, heb op een schapenwollen ondergrond de haartjes van Nijn vastgeprikvilt. Passen en meten, het begint steeds meer op een tasje te lijken.... |
 |
| Flap eraan gevilt |
 |
| Na uren prikken (arme schouder), willen de konijnehaartjes nog steeds niet goed vast blijven zitten, geeft enorm haar af... |
 |
| Dus gaat er nog een natviltsessie volgen! En dan kijken of het eindresultaat stevig genoeg is om er iets van een leren draagband aan te maken. |
Pinksteren 2014
Vandaag, 7 x 7 = 49 dagen na Pasen, is het Pinksteren. Het begon hier met wolken, aangenaam zacht na de warmte van gisteren, daarna buien en fris, toen kwam het zonnetje weer aan een strak blauwe hemel, geweldig! Bezoekje gebracht aan de Pure Pinksterfair in Vaassen, erg leuk. Er is een soort middeleeuwse nederzetting, met mooie (moderne) canvas tenten, waar in klederdracht oude ambachten worden uitgevoerd. Er zat een dame met een grote spintol, een vacht en een mandje gesponnen wol. Het zag er niet heel eenvoudig uit, ik kreeg ondertussen, zeer geïnteresseerd als ik was, veel tekst en uitleg. Mijn handen jeukten om het zelf eens te proberen op die tol, ze moest er denk ik nog aan wennen, hield het stapeltje wol wat te krampachtig vast.
Mijn begintijd van spinnen, ligt lang achter me. Je vergeet dat ongeveer. Tot je een ander ziet spinnen, bijvoorbeeld iemand die net begint, en je je weer realiseert hoe lastig het onder de knie te krijgen is. Omdat het enorm gecoördineerd werk is, waar het hele lijf bij betrokken is. Een of twee voeten trappen het wiel rustig aan, de handen moeten samen de wol losjes vasthouden en nét voldoende uittrekken om in te laten draaien, maar je moet ook de twist (draaiing) tegenhouden vóór die in je stapeltje wol terecht komt, anders loopt alles vast. Met een tol is het nog lastiger, en tussendoor moet je steeds de draad om de tol draaien.
Als het je ding is, word je er toch érg blij van, van dit samenspel van handelingen, die langzaam maar gestaag een spoel vol draad tot stand brengen. En dan ben je nog lang niet bij het eindresultaat.
Gisteravond heb ik elke WoolLove een eigen mapje gegeven op de computer, en ik ben begonnen daar alle foto's die ik ervan heb op te plaatsen, van vacht en spinsel tot geshowd eindproduct. Wat een klus, er kwam geen eind aan, scheel werd ik ervan. Gelukkig kan ik dan mezelf een halt toeroepen, want ik doe elke avond een half uurtje een Reiki-afstandsbehandeling bij iemand, soort van 'saved by the bell'.
Op de Pinksterfair stond 'mijn' alpacadame met flesgevoede volwassen alpacahengsten Roxy en Ranger, en de kleine witte Belle, het enige overgebleven veulentje. Als je een tijdje naar die beestjes kijkt, achter hun omheining, word je helemaal rustig. Soms komen ze met hun grote, langbewimperde ogen en hun superzachte neusje even aan je snuffelen. Ach, wat een liefde! Iedereen zegt er iets over en wil er iets van, ik geniet alleen maar van ze. Van hun soortgenootjes waren nog wat zakken vol heerlijkheden neergezet, ik heb me toch niet kunnen beheersen, en nog twee veulenvachten gekocht. In schitterende kleurschakeringen, van wit tot room en zachtbeige in één vacht. Aaaah, en dan snel naar huis en in de flink neerkletterende regen onder het afdakje buiten snel een heerlijk kopje koffie wegwerken, om weer snel terug te kunnen naar die zachte pracht.
Inmiddels was het droog, en konden ze lekker op tafel worden uitgestald. Rest van de middag besteed aan uittrekken van strootjes, verwijderen van dubbele scheerstukjes en spinnen! En nog even in het opblaasbadje gedoken, daar knapt een mens van op, dat stille, ijskoude water op het verhitte lijf.
Morgen waarschijnlijk weer een dag mooi weer, wat wonen we toch in een heerlijk land!
Mijn begintijd van spinnen, ligt lang achter me. Je vergeet dat ongeveer. Tot je een ander ziet spinnen, bijvoorbeeld iemand die net begint, en je je weer realiseert hoe lastig het onder de knie te krijgen is. Omdat het enorm gecoördineerd werk is, waar het hele lijf bij betrokken is. Een of twee voeten trappen het wiel rustig aan, de handen moeten samen de wol losjes vasthouden en nét voldoende uittrekken om in te laten draaien, maar je moet ook de twist (draaiing) tegenhouden vóór die in je stapeltje wol terecht komt, anders loopt alles vast. Met een tol is het nog lastiger, en tussendoor moet je steeds de draad om de tol draaien.
Als het je ding is, word je er toch érg blij van, van dit samenspel van handelingen, die langzaam maar gestaag een spoel vol draad tot stand brengen. En dan ben je nog lang niet bij het eindresultaat.
Gisteravond heb ik elke WoolLove een eigen mapje gegeven op de computer, en ik ben begonnen daar alle foto's die ik ervan heb op te plaatsen, van vacht en spinsel tot geshowd eindproduct. Wat een klus, er kwam geen eind aan, scheel werd ik ervan. Gelukkig kan ik dan mezelf een halt toeroepen, want ik doe elke avond een half uurtje een Reiki-afstandsbehandeling bij iemand, soort van 'saved by the bell'.
Op de Pinksterfair stond 'mijn' alpacadame met flesgevoede volwassen alpacahengsten Roxy en Ranger, en de kleine witte Belle, het enige overgebleven veulentje. Als je een tijdje naar die beestjes kijkt, achter hun omheining, word je helemaal rustig. Soms komen ze met hun grote, langbewimperde ogen en hun superzachte neusje even aan je snuffelen. Ach, wat een liefde! Iedereen zegt er iets over en wil er iets van, ik geniet alleen maar van ze. Van hun soortgenootjes waren nog wat zakken vol heerlijkheden neergezet, ik heb me toch niet kunnen beheersen, en nog twee veulenvachten gekocht. In schitterende kleurschakeringen, van wit tot room en zachtbeige in één vacht. Aaaah, en dan snel naar huis en in de flink neerkletterende regen onder het afdakje buiten snel een heerlijk kopje koffie wegwerken, om weer snel terug te kunnen naar die zachte pracht.
Inmiddels was het droog, en konden ze lekker op tafel worden uitgestald. Rest van de middag besteed aan uittrekken van strootjes, verwijderen van dubbele scheerstukjes en spinnen! En nog even in het opblaasbadje gedoken, daar knapt een mens van op, dat stille, ijskoude water op het verhitte lijf.
Morgen waarschijnlijk weer een dag mooi weer, wat wonen we toch in een heerlijk land!
Abonneren op:
Posts (Atom)