Als je mijn blog leest, en je raakt net zo gepassioneerd van wol als ik, en je krijgt koop-kriebels, weet dan dat ik tegenwoordig bereid ben mijn schatten te verkopen. Het is onmogelijk om alles te blijven huisvesten, dus af en toe doe ik afstand van een breisel, en van mijn handgesponnen wol. Als je in de buurt woont, kun je op afspraak komen kijken en selecteren, en je kunt me via de mail bereiken. Handig is altijd om van tevoren te bellen. In principe zijn de maandag-, woensdag-, en donderdagochtend handig voor een bezoekje. Ik verstuur ook wol, en binnenkort heb ik een etalagepop, waarop ik de WoolLoves beter kan laten zien c.q. fotograferen. Op mezelf gedrapeerd + een foto maken is niet gelukt, nu wordt dit de nieuwe try-out! Sowieso is het onmogelijk de schoonheid van de objecten op het platte vlak alleen via de ogen over te brengen!
Als indicatie kan ik zeggen dat je voor 50 gram gesponnen schapenwol ongeveer 12,50 euro kwijt bent. Bij de breisels hangt het van het gewicht en de gebruikte wolsoorten af, voor een kol zit je rond de 50 euro, maar voor een zware sjaal kan dat oplopen tot 300 euro. Natuurlijk bestaat er van alles wat ik maak maar één, dus uniek, exemplaar op aarde, twee keer hetzelfde maken is niet mogelijk.
Dan is het nog leuk om te vermelden dat ik op een hoge energiefrequentie leef, en dat die is overgebracht op wat ik maak. Je zult het misschien waarnemen als een liefdesgevoel, een grote geborgenheid en veiligheid en een dicht bij je eigen natuur zijn. Omdat ik met verschillende healings-disciplines werk, brengen mijn handen dat in de vezels.
Als dit te zweverig klinkt voor jou, beoordeel dan gewoon met je handen, ogen, neus en huid.
mailadres: claudiaschothuis@planet.nl
woensdag 13 maart 2013
UGLIES en vorm
Toen ik helemaal in de beginwolfase was, joeg het idee van sokken of sloffen breien mij grote angst aan. Toch leken die dingen mij erg praktisch. Dus ik heb heel wat ondernomen om de norm te ontwijken, het lukt best van een patroon hoor, als ik mijn aandacht er steeds bij hou: ogen op het werk, ogen op het blad, waar was ik ook alweer...Soms heb ik een klein beetje wol, dan brei ik daar een lapje van, lekker simpel. Dan neem ik mijn zelfgemaakte dikke houten naald en begin maar ergens te steken, tot het op een slofje begint te lijken. Zéér charmante exemplaren zijn het vaak, mijn UGLIES, en omdat ze snel slijten, prik ik er met een viltnaald laagjes wol in vast, zodat het dik en warm is. Met vloeibaar rubber smeerde ik er zooltjes onder, maar de stank heeft mij doen overgaan op het knippen en naaien van leren zooltjes, die ik onder de slofjes naai.
Alle gereedschappen die ik gebruik, probeer ik ook zelf te maken om er een beter begrip van te krijgen. Dus van een beukenhouten lollystokje vijl en kerf ik een naald, van een ijslollystokje een haaknaald, en van drumstokjes, takken en dergelijke maak ik breinaalden. Zo leuk om het helemaal uit mij te laten komen. In de zomer zit graag buiten hout te snijden en te bewerken, wat een geweldig materiaal. De boom geeft het mij, en ik kan er van alles van maken! Het leukste stadium vind ik het 'alles is mogelijk'-stadium. Daarom hou ik ook erg van lappen breien die geen vaste eindvorm hebben. Een lap kan een deken zijn, een sjaal of een poncho (als je er een paar leren veters door rijgt) of een kol of een vestje. Geen vaste vorm, maar een uitnodiging tot verschillende mogelijkheden. Dus of er ooit nog een tijdperk komt waarin ik ingewikkelde truien ga breien, ik betwijfel het. Op zich is het al jammer dat er van de oneindige mogelijkheden van een vacht een draad komt, dan ligt de eerste vorm al vast. Maar ja, zonder vorm waren wij ook altijd nog oneindig bewustzijn geweest, en dan geeft dit het ego toch veel meer mogelijkheden! Vormen die vormen maken....
Alle gereedschappen die ik gebruik, probeer ik ook zelf te maken om er een beter begrip van te krijgen. Dus van een beukenhouten lollystokje vijl en kerf ik een naald, van een ijslollystokje een haaknaald, en van drumstokjes, takken en dergelijke maak ik breinaalden. Zo leuk om het helemaal uit mij te laten komen. In de zomer zit graag buiten hout te snijden en te bewerken, wat een geweldig materiaal. De boom geeft het mij, en ik kan er van alles van maken! Het leukste stadium vind ik het 'alles is mogelijk'-stadium. Daarom hou ik ook erg van lappen breien die geen vaste eindvorm hebben. Een lap kan een deken zijn, een sjaal of een poncho (als je er een paar leren veters door rijgt) of een kol of een vestje. Geen vaste vorm, maar een uitnodiging tot verschillende mogelijkheden. Dus of er ooit nog een tijdperk komt waarin ik ingewikkelde truien ga breien, ik betwijfel het. Op zich is het al jammer dat er van de oneindige mogelijkheden van een vacht een draad komt, dan ligt de eerste vorm al vast. Maar ja, zonder vorm waren wij ook altijd nog oneindig bewustzijn geweest, en dan geeft dit het ego toch veel meer mogelijkheden! Vormen die vormen maken....
slofjes foto's
 |
| babyslofjes experiment, wonen nu in Deventer bij Godinnenmeisjes |
 |
| Trend van het interieurhaken à la Claudia, ben dol op UGLIES haken/breien, soort superlelijke slofjes die niet voldoen aan de norm. Een rechthoekig lapje kan van alles worden, zeker een slofje! |
 |
| Camelkleurige alpaca , gedeeltelijk getwijnd met suri (soort alpaca) |
Geurfeest
De kristallen bol ligt weer diep weggedoken in haar bewaarplek. Niet meer nodig voorlopig....het Nederlandse klimaat voorziet ons deze week weer van poedersuikerlaagjes en bevroren neuzen. Ik hunker naar de lente, lijkt dit jaar wel erger dan ooit! Een excuus om stil te gaan zitten, buiten, terwijl de zon je huid streelt en de aarde zo verwarmt dat je haar kunt ruiken. Wat een heerlijke geur, aarde, gras, nat blad, vijverwater. Als kind was ik al dol op geur. Had er ook veel last van als het te heftig was, van de open haard kreeg ik hoofdpijn. Ik heb de indruk dat andere mensen geuren maar tijdelijk ruiken, bij mij blijven ze heftig binnenkomen, hoe lang ze ook om me heen zijn. Ik kan genieten van een mooi gecomponeerd parfum, waarbij de geurtonen zich langzaam en spannend ontvouwen, steeds een nieuw vleugje. Maar een uit gewoonte aangebrachte dagelijkse geur verliest haar spanning. Laat staan een weelderig verstoven goedkoop luchtje...geef mij maar natuurlijke aroma's zoals citrus, bergamot, kaneel, vanille en zelfs af en toe patchouli. Ah, de geur van een sappige sinaasappel, warmoranje, of van geperste citroen, van een aangeraakte basilicum plant. Vers gemaaid gras, of zelfs hooi op een vervagende zomeravond...
Dieren ruiken ook heerlijk. Vogels en kippen hebben een heel eigen luchtje. Hondepootjes verspreiden een speciaal aroma als je hond slaapt. Puppies, die geur is om nooit te vergeten, zoetig en vertederend. Een geur kan mij vangen en afstoten. Mensen hebben ook een geur. Helaas besmeren we in onze maatschappij alles met chemicaliën, zalfjes, crèmes en smeersels waarvan de commercie beweert dat ze gezond en goed voor ons zijn. Het hele lichaam wordt erdoor vergiftigd, crème, shampoo, zeep, conditioner en andere haarsmeersels, deodorant, body-lotion, haarverf. Alles komt via de huid het lichaam binnen, en gaat daar z'n gang. Ik wist dat vroeger allemaal niet, en deed dapper mee aan de ratrace. Nu voelt dat niet meer goed, alle verzorgingsproducten die mijn lichaam opneemt, zijn nu zo dicht mogelijk bij de natuur. Veel maak ik zelf als ik tijd heb. De rest weet ik gelukkig te vinden in fijne winkels. Ik vind het heerlijk om mensen te ruiken, en ja, ik hou ook best van aangebrachte geuren, maar 4 soorten smeersels op een lijf, met allemaal andere geurtjes, je gaat toch ook niet 4 muziekstukken tegelijk luisteren? Vanochtend vond een druppeltje 'Nirvana' van RichHippie mijn polsen, steeds komt er een wolkje voorbijdrijven, heerlijk.
Wolletjes ruiken heerlijk, allemaal anders, zeker als ze net van het dier komen. Schaap heeft een heel penetrante geur, soms vergelijkbaar met gier in milde vorm. Alpaca kan echt naar muskus ruiken. Na het wassen ruik je daar niets meer van, en dat moet ook niet. Zeker hondenhaar moet ontgeurd worden. De Zuid-Afrikaanse Merinowol wasemde een vleugje kelderlucht uit, waarschijnlijk omdat het strak ingesnoerd in plastic heeft gezeten. Dat ruikt niet lekker, het staat nu al een weekje lucht te happen in kussenslopen, je ruikt er al meer schaap en wolvet doorheen, heerlijk.
Mijn wolletjes was ik met natuurlijk wasmiddel, soms vóór, en soms na het verwerken. En om te voorkomen dat er motten in mijn schone voorraad gaan wonen, leg ik overal doosjes wierook tussen. Een hele sterke geur, voor mij lekker, voor motten afschuwelijk.
Mijn Zuid-Afrikaanse Merinowol is behoorlijk bestudeerd, ik heb het gekaard, gesponnen, gewijnd, gewassen en ook ruwe porties gewassen en daarna gesponnen. Dat wordt wel mooier. Volgende stap is de wol te verven. Eerst nog maar even de brei-projecten afronden en wat gekaarde alpaca-voorraad verwerken. Met een lekker buikdans ritme van Buddha Bar op de achtergrond...
Dieren ruiken ook heerlijk. Vogels en kippen hebben een heel eigen luchtje. Hondepootjes verspreiden een speciaal aroma als je hond slaapt. Puppies, die geur is om nooit te vergeten, zoetig en vertederend. Een geur kan mij vangen en afstoten. Mensen hebben ook een geur. Helaas besmeren we in onze maatschappij alles met chemicaliën, zalfjes, crèmes en smeersels waarvan de commercie beweert dat ze gezond en goed voor ons zijn. Het hele lichaam wordt erdoor vergiftigd, crème, shampoo, zeep, conditioner en andere haarsmeersels, deodorant, body-lotion, haarverf. Alles komt via de huid het lichaam binnen, en gaat daar z'n gang. Ik wist dat vroeger allemaal niet, en deed dapper mee aan de ratrace. Nu voelt dat niet meer goed, alle verzorgingsproducten die mijn lichaam opneemt, zijn nu zo dicht mogelijk bij de natuur. Veel maak ik zelf als ik tijd heb. De rest weet ik gelukkig te vinden in fijne winkels. Ik vind het heerlijk om mensen te ruiken, en ja, ik hou ook best van aangebrachte geuren, maar 4 soorten smeersels op een lijf, met allemaal andere geurtjes, je gaat toch ook niet 4 muziekstukken tegelijk luisteren? Vanochtend vond een druppeltje 'Nirvana' van RichHippie mijn polsen, steeds komt er een wolkje voorbijdrijven, heerlijk.
Wolletjes ruiken heerlijk, allemaal anders, zeker als ze net van het dier komen. Schaap heeft een heel penetrante geur, soms vergelijkbaar met gier in milde vorm. Alpaca kan echt naar muskus ruiken. Na het wassen ruik je daar niets meer van, en dat moet ook niet. Zeker hondenhaar moet ontgeurd worden. De Zuid-Afrikaanse Merinowol wasemde een vleugje kelderlucht uit, waarschijnlijk omdat het strak ingesnoerd in plastic heeft gezeten. Dat ruikt niet lekker, het staat nu al een weekje lucht te happen in kussenslopen, je ruikt er al meer schaap en wolvet doorheen, heerlijk.
Mijn wolletjes was ik met natuurlijk wasmiddel, soms vóór, en soms na het verwerken. En om te voorkomen dat er motten in mijn schone voorraad gaan wonen, leg ik overal doosjes wierook tussen. Een hele sterke geur, voor mij lekker, voor motten afschuwelijk.
Mijn Zuid-Afrikaanse Merinowol is behoorlijk bestudeerd, ik heb het gekaard, gesponnen, gewijnd, gewassen en ook ruwe porties gewassen en daarna gesponnen. Dat wordt wel mooier. Volgende stap is de wol te verven. Eerst nog maar even de brei-projecten afronden en wat gekaarde alpaca-voorraad verwerken. Met een lekker buikdans ritme van Buddha Bar op de achtergrond...
zaterdag 9 maart 2013
Shelty Harbour foto's
 |
| gesponnen haar van de hond van mijn oom en tante uit Markelo, Shelty |
 |
| getwijnd, met de hand op 'nöstepinne' tot bol gewonden |
 |
| levensgrote sjaal 'shelty harbour', van schaap, alpaca en omrand met Shelty |
 |
| Shelty Harbour |
 |
| 180 x 80 cm, warm en zacht met heerlijke pluizige rand Er komt nog eens een foto galerij waarbij de wollige items om een mens worden gedrapeerd, zodat je écht goed kunt zien hoe zacht en mooi ze zijn! |
blauwe texelaar foto's
 |
| doos vol blauwe texelaar schapenwol |
 |
| resultaat is een vrij stugge, sterke draad |
 |
| selectie alpaca en bergschaap lontwol en gesponnen wol |
Abonneren op:
Posts (Atom)